Aslında Gezi eylemleri sebebiyle ilk bölümüyle ilgilenmek istemediğim, çeyrek finalden sonra dikkatimi çeken bir Konfederasyon Kupası oldu. İspanya'nın eski arzusuna sahip olmadığını ve bazı futbolcular yaşlandığı için özellikle bu tarz balon turnuvalarda potansiyellerinin tamamını sergilemediğini / sergilemek istemeyeceğini söyleyebiliriz. Karşı tarafta ise oldukça uzun zamandır dünya futbolunun zirvesinden uzakta kalan, tamamen yenilenmiş ve teknik direktörlük koltuğuna da yeniden getirilmiş Scolari'li Brezilya vardı.
Maç ile ilgili beklentim Brezilya'nın kazanmasıydı. Ancak bu kadar baskın bir fark olacağını tahmin etmiyordum. İlk dakikada gelen gol olmasa bile Brezilya maç içinde bir çığ gibi büyüyerek İspanya'nın üzerine çöktü. Tabiki David Luiz'in garip bir şekilde çizgiden çıkardığı top, Sergio Ramos'un maç içinde penaltı kullanıp kaçırması gibi enteresan kırılma anlarını saymazsak...
Maçta Brezilya'nın skoruyla oyunun paralel olduğunu söyleyebiliriz. Ancak İspanya, bir yıl sonraki asıl kupa için yine en büyük favorilerden olacaktır çünkü konfederasyon kupaları hiçbir zaman dünya kupalarına ayna bir organizasyon olmamıştır. Ama bu efsane bir 90 dakika oynayan Brezilya izlediğimiz gerçeğini de değiştirmez.
